Tuesday, February 18, 2014

   მივხვდი რომ არ ღირს ადამიანების გაიდეალება, ასეთები არ არსებობენ, თავიდანვე ვიტყუებთ თავს… არ ღირს ყველას ენდო, მხოლოდ ერთეულების ნდობა შეიძლება…რომ მილიონ ”მეგობარს” ერთი ნამდვილი და უკვე გამოცდილი მეგობარი ჯობია…ყველას ფეხებზე კიდია ყველა, გარდა საკუთარი თავისა…მიუხედავად ყველაფრისა, მაინც უკეთესია მეტი კეთილსინდისიერება და ნაკლები წარმატება, ვიდრე პირიქით…შური და ბოღმა ბრაზილიურ სერიალებში არ მოუგონიათ და რეალურადაც არსებობს…არ ღირს უანგაროდ ადამიანებს თუნდაც ერთი წამი დავახარჯოთ, მერე ვალდებულად გთვლიან…პრინციპულობა კარგია, მაგრამ რაღაც-რაღაცეების გამო მისი დათმობა მაინც ღირს…ყველაფერს ორი მხარე აქვს და ხანდახან მათი ერთმანეთისგან გარჩევა საკმაოდ რთულია…საყვარელ ადამიანებს უნდა მოვუფრთხილდეთ და არ დავკარგოთ, მათ გარეშე ძალიან გაგვიჭირდება…დავრწმუნდი, რომ თვალთმაქცობას ვერასდროს შევეგუები…ყველა ფიქრობს იმაზე, თუ რას იტყვიან სხვები, მიუხედავად იმისა, რომ უმრავლესობა უარყოფს ამას…ყველაფრის პატიება შეგიძლია, თუ ძალიან გიყვარს ადამიანი, რა სტატუსიც არ უნდა ჰქონდეს მას შენთან მიმართებაში… რამდენიმე წელიწადში ბევრი რამე ვისწავლე, მაგრამ კიდევ ბევრი მაქვს სასწავლი… ეს ”მიხვედრილობები” კი დროა პრაქტიკულადაც გამოვიყენო…




No comments:

Post a Comment